Tour de la Côte d'Azur

CoteTourLogoFoto's Willem Posthumus Meyjes & Hans Schoonbeek  | Dag-tot-dag verslagje Hans Schoonbeek

Van zaterdag 26 september t/m vrijdag 2 oktober 2009 heeft de Tour de la Côte d'Azur van de Lancia Club Nederland plaatsgevonden. Voor het eerst sinds de Centenario viering in Turijn weer een buitenlands evenement. En wàt voor één!

Bijna 60 leden hadden zich aangemeld om mee te gaan naar les Issambres waar hotel Le Provençal de uitvalsbasis zou vormen.

Dag 1: Arrivée

Na een paar dagen reizen is het geweldig om bekende gezichten te zien. Het hotel is versierd met Lancia vlaggen en LCN spandoeken voor het welkom-gevoel. De parkeerplaats is een schouwspel van bekende Lancia’s en onder het Méditerrane zonnetje zien ze er nòg mooier uit. Het is een beetje passen en meten voor de laatste aankomers, maar dat samenzijn is wel weer erg gezellig. Bij aankomst is het rond de 30° en een goeie douche of een plons in de zee aan de overkant is een goed idee. Om half acht kunnen we buiten op het terras van het welkomstdiner genieten, want de avond is heerlijk zacht. LCN voorzitter Johan verwelkomt ons in dit paradijsje, waar we 6 dagen zullen genieten.

Dag 2: Etappe 1 - Massif des Maures

Met de routebeschrijving op schoot bij de navigatoren trekken we er op uit. Het Massif des Maures wordt doorkruist door smalle bergweggetjes waarover het heerlijk rijden is. Maar de uitzichten zijn ook wel een beetje adembenemend spannend. Joop's "houdt goed rechts"-tip tijdens de ochtendbriefing is heel terecht, in de bochten sta je regelmatig tegenover een tegenligger, waar je maar nèt langs kan. Hier en daar komen we elkaar tegen voor een kop koffie of een lunch op een terras in een oud Provençaals dorpje. De Col du Babaou en de Col du Canadel worden bedwongen voordat we de zee in de verte weer zien.

Dag 3: Etappe 2 - Gorges du Verdon

De eerste klassementsproef vandaag bestaat uit het doorkruisen van de markt naast ons hotel, wat de nodige leuke beelden opleverde. De buurt is inmiddels doordrongen van de aanwezigheid van de "Lancia de 'ollande"...

Verder waren de wegen wat breder op deze rijdag en konden we vlotter doorrijden, gelukkig maar, want de rit voerde ons vandaag een stuk verder: naar de Gorges du Verdon. Hemelsbreed is dat een 50 km landinwaarts en de rit zal volgens het roadbook een dikke 200 km worden.

De route noordwaarts leidt ons eerst door de diep uitgesneden Gorges de Châteaudouble waar we al een idee krijgen van het moois dat ons te wachten staat.

Na een (onverwacht gezamelijke) koffiestop in Comps-sur-Artubay volgen we dan zuidelijke weg langs de Gorges du Verdon die hier en daar 300 m boven de rivier loopt. Een blik in die steile diepte is adembenemend en al die prachtige uitzichten zorgden ervoor dat we vele stops maakten. Vele momenten om elkaar ook weer even te ontmoeten. Sommigen vonden daarbij de spelonken onder de motorkap toch interessanter dan de dieptes van de kloof.

De terugweg naar de kust leggen we af vol mooie beelden van de Gorge nog op ons netvlies. 

Dag 4

De vrije dag werd door de meeste van ons aangegrepen om over te varen naar St Tropez waar de regatta juist plaatsvond. Het spectakel van de vele grote en kleine zeilschepen was ook voor menig Lanciist een groot genot. De weekmarkt op de Place des Lices bood een moment van scharrelen evenals de kleine winkeltjes achter de haven.

Voor het Lancia aspect waren we uitgenodigd door de eigenaar van Le Mas des Lancia, een sloperij voor Lancia's met de nodige rommelhoekjes om te grasduinen.

Dag 5: Etappe 3 - Villages perchés van de Haut-Var

Een nieuwe etappe, een nieuw gezicht van de Provence: de middeleeuwse bergdorpen die in het noordelijker deel van de provincie te vinden zijn.

De rit brengt ons voor de lunch naar het idyllische plekje (met gîte) van Wouter en Hanny in Bargemon, waar een geweldige buitenlunch voor ons klaar staat.

De terugweg is na al deze verwennerij relatief simpel gehouden. We maken alleen nog een laatste ommetje (als je nog op het roadbook lette ;-) langs Roquebrune-sur-Agens voor we bij de kust terugkeren.

Dag 6: Etappe 4 - Corniches naar Monaco

Vandaag een echte kust dag, de route leidt ons over de boulevards naar het oosten. Vanaf Nice gaat het omhoog, de Corniche Moyenne op, om in Monaco een lange stop te hebben. Hier is de gelegenheid om te winkelen in de luxe of de Prinselijke Autocollectie te bewonderen.

De terugroute adviseert de sneweg, die op dat uur ook enig fileleed oplevert, maar al met al iederen (sommigen nèt) op tijd terugbrengt voor het slotdiner alweer. Na de typisch Provençaalse gerechten bedanken Johan en Willem uitgebreid de hotelstaf, die zich werkelijk uitstekend om ons bekommerd hebben!

Alle deelnemers hebben een fantastische week meegemaakt en alle complimenten en dank gaan dan ook naar de organisatoren Joop, Willem en Wouter & Hanny!!

Truus de Bruijn:

Aventure Flaminiale Tour de la Côte d’Azur

De voorpret was alleen al geweldig! Een aanlokkelijk infopakket waardoor je meteen al de geur van Franse kazen en lavendel in je neus kreeg en onze Flaminia het op wijn ook (misschien wel beter!) had gedaan. Onze koets had er zin in en op de Autoroute verloren we maar één ruitenwisser, die na een wandeling in de regen 800 meter terug onbeschadigd werd gevonden, want onkruid vergaat immers niet.  We ontmoetten de overige clubleden in Hotel Le Provençal in Les Issambres en de sfeer zat er meteen goed in. Een terras met oude moerbeibomen waar we iedere avond buiten het diner nuttigden. Uitzicht op de Middellandse Zee, waar we aan de horizon prachtige zeilschepen zagen schitteren, deelnemers aan de Voile, een belangrijke zeilwedstrijd voor onder andere tallships vanuit Saint Tropez. Wat is er heerlijker dan vanuit je hotel aan de overkant de trap af te dalen en een zandstrand aan je voeten te vinden? Dat noodt dan uiteraard ook tot een frisse duik in zee. Dat vond ook Envie, de hond van Hannie en Wouter. Of zocht hij toch nog een schat ergens onder het zand? Hij bleef dan ook eindeloos lekker graven naar een hondenbuit.

de Dame FlaminiaMooie tochten hadden de organisatoren uitgezet, daarbij geadviseerd door Wouter. Prachtige landschappen met kronkelende, soms hele smalle weggetjes, schitterende vergezichten, kurkeiken, parapludennen en dat alles nog heel groen. Genoten hebben we van de Provençaalse markt naast het hotel. Vooral die geuren van Provençaalse kruiden, de grote pannen met mosselen en al die fleurige stoffen en tafellakens. Het staat allemaal nog steeds op ons netvlies. Vooral de dames smulden van de brocantes, zelfs was er een tegenover het hotel, maar ook in de leuke dorpen en stadjes langs de route. En dan die twee uur durende lunch onder de platanen in La Môle, waar we zelf uit de terrines met paté mochten scheppen en als dessert een schaal met verrukkelijke crème brulée en ijs rondging.  Het Lancia wagenpark was een plaatje om te zien. Wat een variatie aan mooie modellen!  Onze eigen Flaminia hebben wij niet in de hand. Het blijft een temperamentvolle, eigenzinnige, mediterrane, grillige, kwetsbare maar taaie dame. Gelukkig delen wij onze val voor haar charmes met onze clubleden. Toen haar waterpomp het begaf was daar de redding door Ele, die een pomp in voorraad had staan in, of all places, Tzummarum in Friesland, haar tweede vaderland! Herman Rooswinkel, mille grazie voor het opsturen! Koketterend in de handen van een Franse garagiste voelde Flaminia het herstel weer komen. We hebben aan de tocht nog een paar dagen aan de Rivièra vastgeplakt en onder andere nog de finish van de Voile in Saint Tropez bijgewoond.

Op de terugweg  richting de Loire heeft Flaminia ons slechts een keer een waarschuwing gegeven op een col dat haar motor oververhit was. Hulp werd aangeboden door een passerende Engelse camper. De 80-jarige chauffeur stapte uit na het aantrekken van zijn pantoffels en vroeg of wij koelwater nodig hadden. Dit was het euvel niet en na het offeren van de eau minérale van Truus op benzinefilter en –slangen kwam ze weer op gang. Toch kwam haar eigenzinnigheid weer de kop op steken: ze wilde niet naar huis, ze wilde in Frankrijk blijven, waar was die aantrekkelijke garagiste uit Roquebrune-sur-Argens  gebleven? Deze keer bracht ze haar startmotor in de strijd, lekker puh..... Coos pakte uiteindelijk de hamer en met een paar corrigerende tikken liet ze zich mokkend verleiden. Ze moest tenslotte nog even volhouden. Toen waren we dan in de Belgische Ardennen, waar we overnachtten in een fantastisch Italiaans georiënteerd hotel. De eigenaar viel meteen in zwijm voor Flaminia: ‘Une très, très belle voiture, Monsieur!’ Hij wist toen nog niet dat hij de volgende morgen bij ons vertrek haar letterlijk enige meters op sleeptouw moest nemen. Mille grazie! Haar motor hebben we de hele dag ook bij tussenstops laten draaien, ze moest er maar even tegenaan. En zo kwamen we thuis en staat ze voorlopig even op de brug om bij te komen. Hartelijk dank aan Joop, Willem en Hannie en Wouter voor de voortreffelijke organisatie, het lekkere eten en de gezellige ambiance. Wij hebben genoten van de ontspannen en vrijblijvende manier waarop de Lanciaclub evenementen weet te organiseren.